Wieczór z książką...

Wydawnictwo Replika, 2008

"Sztuka bycia Elą", to druga dotychczas wydana w Polsce książka, szwedzkiej pisarki Johanny Nilsson. To fascynujące spektrum skrajnych emocji, od miłości po nienawiść, od niedojrzałości po dorosłość, od radości po ból i łzy. Piękna, refleksyjna, porywająca powieść o zagubionej 26-letniej, Eli Sander, której rozwód rodziców drastycznie zburzył wiarę w człowieka, miłość i rodzinę.

Zdezorientowana i samotna, ustawicznie ucieka od odpowiedzialności i miłości, na przekór tlącej się gdzieś w głębi refleksji, iż pomimo wszystko człowiek potrzebuje drugiego człowieka. Przemawia przez nią paniczny strach w stałość uczuć i głęboki sceptycyzm w ideę małżeństwa.

"Co z moim życiem? Czego chcę? Kim jestem? Czy dam radę żyć samotnie? Czy potrafię kochać dziecko, mężczyznę, kogokolwiek? Boję się. Może ktoś ukradnie mi mnie. Rozpłynę się, stanę się nicością, człowiekiem pozbawionym siebie. Czy dam radę mieć rodzinę? Rodziny przecież zawsze się rozpadają. Wiem z doświadczenie. Nie wiem. Wiem. Nie, nie wiem. Każda rodzina jest inna. Naprawdę? Boże, jaki błyskotliwy wniosek! Boże, jestem taka zmęczona. Boże, słyszysz mnie? Co mam zrobić? Dlaczego ogłuchłeś? Dlaczego zdejmujesz aparat słuchowy, akurat kiedy ja się modlę?"

Spotkana przypadkowo pewnego dnia pomieszkująca w piwnicy, bezdomna 6-letnia Klara, zburzy jej dotychczasową szarą rzeczywistość i zaktywizuje nieodwracalny krok w dorosłość. Zagubiona Ela zaopiekuje się równie zagubioną i porzuconą dziewczynką, organizując zarazem poszukiwania jej matki, by uniknąć ingerencji bezwzględnej opieki społecznej. W między czasie, ulegając intensywnej potrzebie akceptacji i miłości, kapituluje wobec swoich przekonań i zaczyna spotykać się z kolegą z pracy, Jimmim, którego jednocześnie, paradoksalnie zraża do siebie.

Odnoszę wrażenie, iż wiele osób znajdzie w powieści swoje dawne, tudzież teraźniejsze dylematy i rozterki. Mniemam, iż prawie każdy nieraz przechodził przez tzw. kryzys egzystencjonalny i miał niegodziwą przyjemność być ofiarą emocjonalnych walk wewnętrznych.

Nilsson zaprezentowała niezwykłe studium psychologiczne, z dużą dawką dobrego humoru. To porywająca powieść, od której nie sposób się oderwać, i która zostaje w pamięci na długo. Przypuszczam, iż niejednokrotnie wrócę jeszcze do książki, chociaż z założenia tego nie robię:). Polecam gorąco i linkuję jako książkę miesiąca.

Moja ocena: 6/6