Wieczór z książką...

Wydawnictwo Replika, 2009

Niby ta sama Johanna Nilsson, a jednak inna, bynajmniej nie znaczy, że gorsza. Wciąż osobliwa i stylowa, tylko tym razem nadto łagodna i powściągliwa. Pojawia się tutaj znacznie więcej postaci, więcej wątków, a co za tym idzie więcej rozmaitych typów samotności. Bowiem zwyczajowo, jak w poprzednich powieściach, Nilsson traktuje w głównej mierze o alienacji. Bohaterowie zamknięci w skorupie szarzyzny i przyziemności, nie mają odwagi by wychylić zeń nosa. Wegetują na tym ziemskim padole, zamknięci w sobie, pragnący miłości, zarazem niezdolni do głębszych uczuć. Odmieńcy.  

To właśnie w kawiarni ‘Na marginesie’ możemy spotkać ich wszystkich. Złodziejkę, transseksualistę, niepełnosprawnego muzyka, nastolatkę w ciąży, małżeństwo walczące z rakiem, niezrównoważonego psychicznie lekarza. Przyjmują postawę pasywną, są apatyczni, nie przeciwstawiają się monotonii i bezpłciowości ich życia, nie walczą. Spychani na margines społeczeństwa, są przy tym nieprzeciętnie samotni, a przecież prawda stara jak świat, iż każdy potrzebuje miłości i każdy na nią zasługuje.

Oszczędna, a przy tym wymowna i wyrazista to proza. Realistyczna i prawdziwa, niczym nasze życie, nie zawsze kolorowe. To powieść o współczesnym społeczeństwie, o ludziach zagubionych, ich troskach i zagwozdkach. O tym, że nie łatwo aktualnie żyć.