Wieczór z książką...

Wydawnictwo Replika, 2008

Domniemywam, biorąc pod uwagę fakt zbieżności nazwisk, autora i głównego bohatera, że Ten, kto mrugnie, boi się śmierci jest historią względnie autobiograficzną. To alegoryczna powieść o losach niemiecko-duńskiej rodziny napiętnowanej przez społeczeństwo, żyjącej w samotności, izolacji, zamkniętej przed resztą świata, w prowincjonalnym duńskim miasteczku.

Historyjki przedstawiane są parcjalnie. Autor naprzemiennie snuje opowiastki z wojennego koszmaru swojej matki, przeszłości dziadków, ojca oraz własnego ciernistego dzieciństwa lat 60-tych. Gdzie jako syn nazistki ustawicznie szykanowany i maltretowany przez rówieśników, stale musiał być czujny, poruszając się jedynie na minimalnej przestrzeni. Prowincjonalne społeczeństwo pełne uprzedzeń relatywnie przyczynia się do wykorzenienia się i alienacji chłopca. Obserwujemy zgoła haniebne unicestwienie jednostki przez bezwzględną zbiorowość miasteczka.

To  w głównej mierze powieść o poszukiwaniu tożsamości w okresie powojennym, w Europie pełnej nienawiści i rozgoryczenia. O braku tolerancji, i w konsekwencji o ludzkim okrucieństwie. Okazuje się, iż wzajemna wrogość i pogarda znamionująca okres wojny, utrzymywała się jeszcze, wiele długich lat po jej zakończeniu.